Jemioła

Jemioła pospolita

(łac. Viscum) nazywana tez jemiołą białą jest pasożytniczą lub częściowo pasożytniczą rośliną z rodziny sandałowcowatych i jemiołowatych, występującą na koronach drzew. Rośnie głównie w Afryce, ale także nieliczne gatunki spotykane są w Azji, Europie i Australii. Jemioła pospolita rozgałęzia się parami. Posiada grube i skórzane liście, a owoce są soczyste, okrągłe i białe, z nasionkami w środku. Ich kolor zależny jest od gatunku, zdarzają się żółtawe. Korzeń jemioły zaopatrzony jest w ssawki, dzięki czemu pobiera z żywiciela (drzewa) sole mineralne i wodę.

Zastosowanie lecznicze

Jemioła ma zastosowanie lecznicze przez pędy i liście, a dokładnie ich wyciąg lub przez mieszanie liści z winem. Służy ona jako pomocnicze zioło w leczeniu choroby nadciśnieniowej, obniżając ciśnienie tętnicze krwi. Jemioła dzięki swojemu składowi chemicznemu i właściwościach, używana jest w leczeniu wielu dolegliwości chorobowych. Liście i pędy posiadają substancje, których wywar działarozszerzająco na naczynia wieńcowe i kapilarne mózgu, obniżają ciśnienie krwi tętniczej, wzmacniając przy tym wydajność mięśnia sercowego. Jej działanie ma również charakter przeciwskurczowy i przeciwkrwotoczny , co pomaga w np. zbyt obfitych miesiączkach łagodząc ich objawy. Działa także na przemianę materii, wspomagając i ulepszając perystaltykę jelit. Jej zastosowanie nie kończy się tylko na tym. Posiada ich bardzo wiele w zależności od rodzaju i sposobu przygotowania. Jemiołę przygotowuje się jako napary, mieszanki ziołowe oraz gotowe preparaty. Należy pamiętać, że jest to bardzo silna roślina o wysokim działaniu. Dlatego częste używanie jej powinno być skonsultowane z lekarzem.

Jak przyrządzic?

Istnieje wiele sposobów przyrządzania jemioły. Oto kilka z nich: 

1. Jedną szklanką przegotowanej i ostudzonej wody zalewamy jedną łyżkę surowca jemioły, następnie gotujemy przez 30 minut nie dopuszczając do wrzenia. Odstawiamy do naciągnięcia, cedzimy i zażywamy, jak wyżej podano albo też małymi porcjami w ciągu dnia. 

2. 40 gram świeżych liści zalać jednym litrem białego słodkiego wina. Później należy odstawić je na 10 dni. Pić jedną szklankę dziennie, dawkując w dwóch porcjach przed posiłkami. Należy powtarzać ten proces przez piętnaście dni.

Wierzenia

Jemioła charakteryzuje się nie tylko zastosowaniami leczniczymi, lecz także ma znaczenie kulturowe. W dawnych czasach ludzie uważali tą roślinę za dar, który symbolizował wiele znaczeń, np. życie czy płodność. Ścinanie jemioły jest także związane z wierzeniami. Polega on na tym, że ścinano ją w dniu zimowego przesilenia dnia z nocą lub wiosny i lata. Wieszanie jej przynosiło szczęście i powiększało dobytek. Uznana w Anglii bożonarodzeniowa tradycja pocałunku pod jemiołą oznaczała dla mężczyzny dar płodności.

Substancje chemiczne

W skład chemiczny jemioły wchodzą związki flawonoidowe, aminy takie jak cholina i histamina, trójterpeny, kwasy organiczne między innymi kwas kawowy, kwas ferulowy, kwas betulinowy, kwas oleanowy, kwas ursolowy, w skład także wchodzą wiskotoksyny, syrenginina i jej glikozydy. Skład jemioły zmienia się wraz z jej pasożytowaniem na różnych rodzajach drzew, a także zmiennymi warunkami pogodowymi.

Na co przeznaczysz 1% podatku w tym roku?

Oddasz go Urzędowi Skarbowemu czy przekażesz Organizacji Pożytku Publicznego Fundacja FERSO?

Zobacz jak wiele dobrego robimy dla miejskich ubogich dzieci, dla ochrony natury, zwierząt i roślin, wyobraź sobie czego jeszcze dokonamy za jeden procent
Twojego podatku!